Zoeken

Als we beter zouden voorkomen, zouden we dan minder hard moeten genezen?

❏ Waarom zoek je pas naar échte oplossingen als het probleem té groot is?


❏ Waarom blijf je over je grens gaan?


❏ Waarom blijf je jezelf wegcijferen ook al voel je je daardoor miserabel, uitgeblust en niet gezien?


❏ Waarom blijf je die job doen wanneer je diep vanbinnen wéét dat het niet de juiste is?


❏ Waarom blijf je bij je partner ook al is de liefde al lang uitgeblust of er mss zelfs nooit geweest?


W A A R O M ?



Uit A N G S T...en is dat nu niet super jammer, dat jij je leven voorbij laat gaan omdat je bang bent voor iets wat je brein groter doet lijken dan het mss echt is?

Ik heb mezelf ondertussen al -tig keer her-uitgevonden en ben in dat proces heel vaak bang geweest, maar ik heb die angst nooit de overhand laten krijgen



HOE ik dat dan heb gedaan? Door te beseffen

→ wat er op het spel staat als ik de angst zou laten winnen

→ dat ondanks alle financiële moeilijkheden en gezondheidsproblemen ik nog nooit écht honger heb gehad of op straat heb moeten slapen

→ dat ik maar 1 leven heb en dat dat morgen al voorbij zou kunnen zijn

→ dat er al zovelen zijn gestorven nog voor ze écht geleefd hebben


Ik kan nog wel even doorgaan met redenen waarom angst voor mij niet meer zo'n struikelblok is. Maar wat ik vooral heb beseft is dit...


🧠 Het is je eigen brein die de GEDACHTE van angst creëert! Vaak een irreële angst die, als je het uitschrijft in je journal, veel minder groot lijkt! Als je die gedachten sneller leert opmerken en bijsturen is er in principe niets meer dat jou nog kan tegenhouden om het leven van je dromen te leiden


Dan schiet jouw amygdala niet om de haverklap in actie met het sturen van 'pijn'prikkels omdat het zich onveilig voelt en hou jij energie over om je te focussen op WAT JIJ WIL ♡


Hier zijn 3 meteen toepasbare tips van mij voor jou

TIP NR 1: HERKEN je angst en maak hem kleiner

> Waar ben je bang voor? Schrijf dit uit in je journal. maak het duidelijk, herkenbaar, zichtbaar. Wat je niet kent of ziet, daar ben je makkelijker bang voor. Als je exact wéét waar je bang voor bent is het zoveel makkelijker om er iets mee te doen.

> Breek wat je wil doen/bereiken op in stapjes. Op deze manier wordt het veel overzichtelijker en voelt het minder aan als een Mount Everest die je moet beklimmen. Als ik bv een nieuwe cursus wil creëeren schrijf ik zo gedetailleerd mogelijk op wat ik ermee wil bereiken, wie ik wil bereiken, wat er in moet zitten, hoe ik het wil presenteren, wanneer ik het klaar wil hebben,...Die antwoorden lijst ik dan nog eens op in kleinere taken. Wat moet ik voor elk van die antwoorden doen/kunnen/hebben? En dan zet ik die kleinere taken in mijn agenda (en HOU ik me er ook aan! ;-) Wat niet wil zeggen dat het niet bijgestuurd kan worden natuurlijk)


Tijdens het proces om mijn fibro/cvs onder controle te krijgen ben ik mezelf heel vaak voorbij gelopen met telkens een terugval als gevolg die me elke keer ook meer energie kostte en pijn opleverde. Ik weet dus als geen ander wat het is om gefrustreerd te zijn en in angst te leven (Gaat die pijn ooit nog wel weg? Ga ik ooit nog een normaal niveau van energie bereiken?)

Na terugval nr 3 was het voor mezelf en mijn huisdokter behoorlijk duidelijk dat ik het anders moest gaan aanpakken 😉. En dat heb ik dus ook gedaan! Door te onderzoeken waarom ik over mijn grens bleef gaan bv en waarom ik zo bang was om bepaalde stappen te zetten!


TIP NR 2: VOEL je angst. Begraaf hem niet!

> Je bent waarschijnlijk, net als zoveel anderen, bang om bang te zijn 😏. We worden ons hele leven geconditioneerd om vooral niet te voelen. Het wordt ons ook niet aangeleerd op school bv om te leren voelen. Maar als die gevoelens en emoties daar zijn, weten we er geen raad mee en stoppen we ze liefst zover mogelijk weg. Bij velen creëert dit op de duur een kostelijk probleem! Ze worden ziek! Ze krijgen stress, hebben geen veerkracht meer en zijn ten einde raad. En allemaal omdat we niet durven voelen? Hoe bang moet je eigenlijk zijn voor iets? Is het een reële angst die je hebt? Of beng je bang omdat er iets staat te gebeuren wat je nog nooit hebt meegemaakt en dus niet weet wat er op je afkomt? We zijn voor zoveel zaken bang waar we eigenlijk helemaal niet bang voor hoeven te zijn. Hoe vaak zeg je luidop: ik ben bang dat....


Door je angst niet te voelen maak je hem alleen maar groter. Het is trouwens de gedachte over het gevoel ANGST die groter en groter wordt gemaakt door je brein. En een gedachte kan je leren ombuigen! Maar dat is voor een andere keer 😉

Laat voor nu de angst gewoon al eens toe en zie wat er gebeurd.


TIP NR 3: WIL je het wel genoeg?

Deze vraag klinkt misschien raar, want uiteraard wil jij niet in angst leven! Maar daar zit het hem nu net. We zeggen wel vaak dat we iets niet meer willen, maar er de échte A C T I E voor ondernemen dat is een hele andere stap 🤷🏼‍♀️. Je brein gaat allerlei excuses verzinnen om jou in je oude, 'gekende en zogezegd veilige' patroon te houden. Als jij dit niet opmerkt bij jezelf laat je die excuses je leven leiden ipv échte verandering te creëren. Eens je door hebt dat je brein je er van weerhoudt om dingen te veranderen omdat je hypothalamus reageert vanuit eerdere ervaringen (die jammer genoeg vaak negatief zijn) kan je zelf de controle weer gaan overnemen. Je kan dan tegen je eigen brein ingaan en het nieuwe, betere ervaringen leren kennen die je in de toekomst nóg meer kunnen helpen om het anders en beter te doen en vooral met minder angst 😉


Noteer in je journal waarom jij niet langer in angst wil leven.


Succes met deze 3 tips en laat van je horen! Deel hieronder in de comments waar jij bang voor bent of van welke angst jij vooral wil af geraken.

21 keer bekeken0 reacties

Recente blogposts

Alles weergeven